Een verhaal van een leidster van een vakantiekolonie.

Vanaf de zomer van 1974 tot en met eind 1978 werkte ik in het koloniehuis
“ Ons Genoegen” te Oostvoorne.

Een klein stukje geschiedenis:
In het jaar 1920 begon het Centraal Genootschap voor Kinderherstellingsoorden en
Gezondheidskolonies met de opvang van kinderen uit de achterstandswijken
van Rotterdam en Den Haag; de zogenaamde “Bleekneusjes”.
Zij gingen voor 6 weken naar Oostvoorne om aan te sterken
(vaak waren deze kinderen ondervoed)
en om te genieten van de bos – en zeelucht en van de rust.

In de jaren ’70 sprak men niet meer van bleekneusjes,
maar kwamen er vooral kinderen met psychische en /of medische problemen.
Zij werden door de huis- of schoolarts uit huisgeplaatst om het gezin te ontlasten
en hun leven weer enigszins op de rails te krijgen.
Zij bleven 6 weken tot ongeveer 3 maanden.

In 1980 werd dit koloniehuis afgebroken en nu anno 2003 staat er een prachtig complex
annex school voor speciaal onderwijs. Het heet niet meer “Ons Genoegen”, maar
“ Horizon”, instituutvoor Jeugdzorg en Onderwijs.

Hoe zag de vakantiekolonie “Ons Genoegen” er anno 1974 uit ?
Het gehele complex stond in een bosrijke omgeving en bestond uit verschillende gebouwen.
Hoofdgebouw: hierin waren ondergebracht de slaapzalen, douchegelegenheid, kantoorruimte,
linnenkamer, kamers van de leidsters(iedere leidster woonde intern)
en wat ik nooit vergeten ben is het verblijf voor de leiding en directie,
dit werd de “dameskamer” genoemd
(was verboden terrein voor de kinderen!!).

Dependance (ook wel Dep genoemd): hierin bevonden zich de speelzalen ,
kamers voor de leidsters en er was zelfs een schooltje.
De Serre: hierin waren de eetzaal en de keuken.
Het Ziekenhuisje: wanneer het nodig was werden erg zieke kinderen hierin verpleegd,
het hoofd van de keuken had er haar woonruimte en de dokter hield er zijn spreekuur.
Op het terrein was een enorme zandbak en een kleine kinderboerderij
en verder waren er nog wat schuren en stallen.

Hoe was de leiding samengesteld ?
De directrice was Mevr. de Swart en de adjunct-directrice was Mej. Van Hout,
zij bewoonden de bungalow die ook op het terrein stond.
De leiding bestond alleen uit vrouwen, alleen de kok en de tuinman waren mannen.
Wij droegen een uniform; blauwe jurk, witte kraag en wit schort.
Zondags droegen we eigen kleding, maar nooit een lange broek.

Toen de directrice en adjunct-directrice met pensioen gingen in 1975 werd alles veel vrijer
en mocht het uniform uit. Er kwam zo stilletjes aan ook steeds meer mannelijke groepsleiding.

Hoe waren de groepen samengesteld ?
+ jongens/meisjes 4 t/m 7 jaar “de appelmoesjes”
+ de grote jongens 10 jaar en ouder
+ de grote meisjes 8 jaar en ouder
+ de 2e jongens 8 t/m 10 jaar
Elke groep had, als ik het mij goed herinner, 3 of 4 leidsters, die in wisseldiensten werkten.
Meestal vanaf 14 uur tot de andere dag 14 uur.
We sliepen dan om de beurt in een apart kamertje bij de eigen groep.

Wat werd er de hele dag gedaan ?
Na het opstaan, wassen bij het wasbakje op de gang, aankleden
en bed opmaken in een rijtje
naar de eetzaal voor het ontbijt.
Elk kind had een bed en een kastje voor persoonlijke spulletjes.
Soms sliepen er wel 12 tot 15 kinderen op een slaapzaal.
Na het ontbijt gingen de grote kinderen naar het schooltje
en de kleintjes gingen spelen in de speelzalen.
(knutselen, toneelspelen, gewoon lekker lezen.)
Al naar gelang het weer het toeliet gingen ze naar de duinen of het strand.

Na de warme maaltijd, tussen de middag, werd er een uurtje gerust op bed.
Ik kan mij erg weinig van de activiteiten herinneren,
ik weet alleen dat iedereen veel buiten was.
Na de avondboterham en het douchen was het een verhaaltje voorlezen en naar bed.
Soms was er een bezoekdag, dan kwamen de ouders op visite en mochten de kinderen
hun nette kleding aan, we noemden dat “De Bezoekkleren”.

Om mee te besluiten nog het volgende:
We moesten er als leiding goed opletten dat de kinderen goed leerden eten,
ook als ze iets niet lekker vonden.
Ik heb zelf als leidster in deze vakantiekolonie krootjes (bietjes) leren eten.
De kok (ik dacht dat hij Aad heette) kon héél erg lekker koken
en bij de krootjes kregen we altijd appelmoes.

Zo af en toe eet ik het nu ook wel eens en dan natuurlijk met appelmoes !

Ik hoop dat ik met dit verhaal een bijdrage kan leveren aan deze website
en er veel ex-bleekneusjes een plezier mee doe.

Het verhaal is natuurlijk niet compleet omdat ik mij ook niet alles meer weet te herinneren.

Anja Swank-Bos

 

naar boven

Sluit dit venster

AlarsDesign© Ton Ars 2003 - 2005 http://www.vakantiekolonie.nl
"Disclaimer"
De webmaster plaatst deze verhalen ongecensureerd. Hij aanvaardt dan ook geen enkele schade die voortvloeit
of verband houdt met de gepubliceerde informatie.